شاید نزدیک به یک سال شاید هم بیشتر باشه که زندگی نکردم. که حس زندگی در من نبوده. که عقب افتادم تو بعضی چیزها و جلو افتادم تو بعضی چیزهای دیگه. مدتی بود اون بغض همیشگی من موقع دیدن انیمیشن ها رو نداشتم، چون اصلا وقتی برای انیمیشن نمیذاشتم. امروز، روز تعطیل و داشتن دو گیگ اینترنت هدیه باعث شد حتما یه وقتی تو کارام باز کنم تا به لیست انیمیشن هایی که تو این مدت ندیدم یه سری بزنم. انتخاب من inside out بود، آخرین انیمیشن اسکار گرفته ای که من ندیدمش تو این مدت. (خب اونقدر ها هم انگار عقب نبودم ) :))

پر از تخیل پر از آفرین به نویسنده ش که اینقدر جالب تونست فضای ذهن رو، خاطرات، کنش و واکنش ها رو نشون بده. دوستش داشتم.

bing bong که تو تصویر میبینیدش(برای اونها که مثل من تا الان ندیدن این انیمیشن خوب رو) همون موجود خیالی بچگی هامون هست که خب کار بزرگی برامون کردن خیلی بزرگ....اینقدر بزرگ میشه محکم ماچشون کرد.