میدونی تو این یک سال خیلی ها دوست بودن و خیلی ها نارفیق بودنشون رو بهم نشون دادن. اینکه رفیق روزهای خوبن یا رفیق خوب روزها. خیلی ها ازم فاصله گرفتن چون شاید فکر کردن سیاهی ای که دورم رو گرفته واگیر داره پس حق میدم که انتخاب کردن برن از مدار من بیرون. خیلی ها که اصلا فکرش رو نمیکردم برام مثل خواهر و برادری بودن که پا به پام اومدن. حال و هوامو عوض کردن. باهان غصه خوردن و به وقتش از غمم سکوت کردن. شمع حضور  بعضیا با یه باد سهمگین خاموش شد و امیدوارم زندگیشون خوب باشه حتی حالا که ازشون خبری ندارم. یک سال تلخی که تلخیش فروکش نمیکنه.